Soms gaat mijn verbeelding met me op de loop. Dat gebeurde toen ik, op een reis in Puglia, de bruine wegwijzers ‘Canne della Battaglia’ zag staan – bruine bordjes staan voor historisch of cultureel belangrijke plaatsen. Cannae! dacht ik. Hannibal! De verpletterende nederlaag van de Romeinen, maar Hannibal die aarzelt en niet doorstoot naar Rome.
Hier in de buurt versloeg Hannibal de Romeinen Meer lezen »
In de schier onuitputtelijke schatkamer die Rome is zijn er heel wat zaken waarvan je het bestaan wel weet, maar waar je normaal niet bij of in kan. Een daarvan is de zogeheten passetto, de achthonderd meter lange ‘geheime’ gang tussen het Vaticaan en de Engelenburcht, waarlangs pausen in vroeger eeuwen zich in veiligheid konden
Loop over de vluchtweg van de paus Meer lezen »
In de tweede helft van de negentiende eeuw was het helemaal geen pretje om fabrieksarbeider te zijn. Maar hier en daar waren er ondernemers die, ook toen al, aan hun werknemers dachten in termen van menselijk kapitaal. Zo iemand was bijvoorbeeld Cristoforo Crespi, een textielbaron uit een vooraanstaande en rijke familie. Hij liet vlak bij
Beelden van company town Crespi d’Adda Meer lezen »
Zeg tegen Italianen dat je een boeiend boek hebben gelezen over Kobarid, de stad die ze allemaal kennen, en tien tegen één dat je weinig meer reactie krijgt dan een glazige blik. Hoezo? Kobarid? Als je uitlegt dat het een dorp in Slovenie is, met ruim vierduizend inwoners, zal er weinig veranderen. Maar noem de
Het dorp met te veel geschiedenis Meer lezen »
Als je zoals ik al wat langer in Rome bent, bestaat de kans dat je al snel denkt: daar ben ik al geweest, dat ken ik al, dit weet ik nu wel. En soms werkt het ook zo. Maar er zijn ook momenten dat je tegen jezelf moet zeggen, op een mooie dag: ga nou
Terugkeer naar Villa d’Este in Tivoli Meer lezen »
Het is vandaag precies tachtig jaar geleden dat de nazi’s in Rome een van de grootste bloedbaden in Italië aanrichtten. Het was een vergeldingsactie voor een aanslag door het communistische verzet, een dag daarvoor. In allerlei werden mensen uit hun cel gehaald of opgepakt en naar de Fosse Ardeatine, een verzameling grotten in het oosten
Een bloedbad in Rome, tachtig jaar later Meer lezen »
Carabinieri – zo’n lekker Italiaans woord en ook een begrip waar iedereen wel een beeld van heeft. Een carabiniere vertelde me dat volgens een Italiaans gezegde er in ieder gehucht tenminste drie mensen zijn: de pastoor, de burgemeester, en de carabiniere. En net als de kerk van de pastoor bestaat ook het korps carabinieri langer
Wist je dit al over de carabinieri? Meer lezen »
Het was de eerste massamoord van Joden op Italiaans grondgebied, door Duitse soldaten. Bijna op de dag af tachtig jaar geleden, aan de oevers van het Lago Maggiore. Minder vast in het geheugen liggend dan de executie, zes maanden later in Rome, van 335 Joden. Maar vanmorgen herdacht in het stadje Meina, in aanwezigheid van
Tachtig jaar geleden: eerste massamoord op Joden in Italië Meer lezen »
Ik had me de vraag nooit gesteld, maar op sociale media in de VS schijnt die rond te zingen: Denken mannen vaker aan het oude Rome dan vrouwen? De New York Times en de Washington Post schreven er de afgelopen dagen al over. Op de eerste plaats: is het waar? Een universitair docent Romeinse geschiedenis
Denken mannen meer aan het oude Rome dan vrouwen? Meer lezen »
Een paar weken terug waren we aan het fietsen langs de Rijn, nog voordat die zich splitst in Lek en Waal, toen we zo’n bruin bordje tegenkwamen dat er iets kunsthistorisch te zien is. Dit is het gebied van de limes, de grensstenen waarmee de antieke Romeinen tweeduizend jaar geleden de grenzen van hun rijk
Een Romeinse baadster langs de Rijn Meer lezen »