Genua eert ‘zijn’ cantautore Fabrizio De André

Precies 25 jaar geleden vandaag overleed Fabrizio De Andrë, een van de grootste Italiaanse cantautori (zanger/liedschrijver) uit de tweede helft van de vorige eeuw. Zijn geboortestad Genua eert hem vandaag: op de via Garibaldi, beroemd om zijn historische palazzi, is de hele dag via het openbare luidsprekerssysteem een playlist van zijn liedjes te horen. ,,Het is een hommage aan een personage dat Genua nooit zal kunnen vergeten’’, zei Marco Bucci, burgemeester namens een rechtse coalitie in de Noord-Italiaanse havenstad.

Het zal moeilijk zijn een volwassen Italiaan te vinden die niet een van de liedjes van De André kent. Hij is ook wel ,,de dichter van de verliezers’’ genoemd, wegens zijn vele liedjes over mensen die nauwelijks rond konden komen of mensen aan de zelfkant van de samenleving. Drie beroemde voorbeelden uit een lange lijst zijn Il pescatore en Bocca di Rosa en La guerra di Piero.

Sommige van zijn liedjes zijn zelfs opgenomen in dichtbundels. En een nog steeds vaak geciteerd regel uit Via del Campo is: ,,Dai diamanti non nasce niente, dai letame nascono i fior” – uit diamanten wordt niets geboren, uit mest groeien bloemen.

Even tussendoor: ik heb gelinkt naar Spotify en niet naar YouTube. Daar is ook heel te vinden van De André, maar moet je eerst een reclamefimpje verdragen. En ja, op Spotify heb ik wel een abonnement, op YouTube niet. En je weet toch dat je op Spotify met het groene microfoontjes rechtsonder  bij veel muziek de tekst in beeld kunt krijgen?

Akoestisch

Terug naar De André. Zijn doorbraak kwam in 1966 met La canzone dell’amore perduto,  typisch Italiaans met een orkestje erachter. Maar hij is vooral bekend met overwegend akoestische muziek, de klassieke zanger met zijn gitaar. Tegen alle trends in (of misschien wel de tijdgeest vooruit) bracht hij in 1984 zijn album Creuza de mä uit,  een hommage aan de stad waar hij in 1940 was geboren, en helemaal gezongen in het Genuees dialect. Ook La città vecchia, uit 1965,  gaat over het oude centrum van zijn geliefde stad.  

Het album uit 1967 met veel liedjes die ‘klassiekers’ zijn geworden

Ter afsluiting van dit stukje wil ik nog twee beroemde nummers noemen. La canzone di Marinella, uit 1964, vertelt het verhaal van een meisje van zestien dat terecht was gekomen in de prostitutie en werd vermoord. Haar lichaam werd in de rivier de Tanaro gegooid. En dan is er ook nog Preghiera in gennaio, uit 1967. Hij schreef het uit verdriet na de begrafenis van zijn goede vriend, zowel op het podium als in het dagelijks leven, Luigi Tenco, een andere invloedrijke cantautore uit Genua die zich van het leven beroofde na een flop op het beroemde festival van San Remo.

De muziek van vandaag is een prachtig voorbeeld van hoe Italië zijn culturele helden eert. Maar de playlist van vandaag die de gemeente Genua heeft gemaakt, heb ik niet kunnen vinden. Op Spotify staat wel deze playlist. En, vooruit dan, ook op YouTube zijn verschillende afspeellijsten van hem te vinden. Zoals deze ‘best of …’ Heb je zelf een favoriet lied van Fabrizio de Andrë? Schrijf dat dan in het formulier voor reacties.

1 gedachte over “Genua eert ‘zijn’ cantautore Fabrizio De André”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *