En weer is een van de opknapbeurten van Rome gereed die waren gepland in verband met het vier maanden geleden begonnen jubeljaar. Het werk aan de grote piazza San Giovanni in Laterano, vóór de gelijknamige basiliek, is nu helemaal klaar. Ruim een week geleden is het gerenoveerde plein, vijftienduizend vierkante meter, officieel geopend
Op een van die heerlijke lentedagen waar Rome zo gul mee kan strooien ben ik gaan kijken. En het moet gezegd: dit is een aanwinst voor de Eeuwige Stad – net als piazza Pia tussen de Engelenburcht en de Sint Pieter overigens. Kijk zelf even mee. Het gedeelte van het plein dat langzaam oploopt naar de basiliek is opgedeeld. In het midden is een breed pad van natuursteen. Links en rechts daarvan liggen smalle stroken natuursteen tussen iets bredere stroken gras.
Over deze paden kom je bij een bredere strook, nog steeds ruim voor de basiliek, met negen platte waterpartijen. In rust lijken het plassen, maar om de zoveel tijd (zondagmorgen om het half uur) worden het kleine fonteintjes. Eerst gaat het wat borrelen, daarna spuiten waterstralen strak omhoog, en aan het eind komt er een soort waternevel uit de roosters. Erg suggestief – en in de zomerhitte ook bedoeld om wat verkoeling te brengen.
Geen nieuwe bomen bij monumenten
Bomen zie je hier niet. Opvallend, zeker voor zo’n groot plein in een stad waar het erg warm kan worden. Maar dat mocht niet, lichtte burgemeester Gualtieri. De machtige sovrintendenza, de dienst die erop toeziet dat er verantwoord wordt omgegaan met het culturele erfgoed, vindt dat er geen bomen mogen komen voor monumenten – ook niet de zelf ook monumentale parasol-den, waarvan de fascistische dictator Benito Mussolini er bijna een eeuw geleden zo veel heeft laten plaatsen in Rome. Vandaar de stroken groen.
Onder het plein zit een systeem dat de repen gras groen moeten houden. Ik vermoed, als leek, dat dit nog een uitdaging wordt. Zeker als het plein ook af en toe weer gebruikt zal worden voor grote manifestaties.
Het Concertone
Zo organiseren de vakbonden hier sinds 1990 op 1 mei, de dag van de arbeid, een groot concert. Het is een belangrijke traditie geworden. Er komen honderdduizenden mensen op af – als er een half miljoen komen, is het een mager jaar. Volgens de website is het het belangrijkste gratis openluchtconcert van Europa.
Ook dit jaar staat het concertone (italiaans voor: groot concert) weer op het programma. Vanaf 16 uur tot zeker middernacht zullen er artiesten optreden. Wie, dat is nog onzeker. Tot half februari konden artiesten die wilden meedoen, zich aanmelden.
Daarna had het publiek tot eind maart de tijd om zijn voorkeuren uit te spreken – de publieksstemmen tellen voor 25 procent mee in de beslissing wie er speelt. In de loop van deze maand wordt de uitslag bekendgemaakt.
15 miljoen euro
Dezer dagen zijn er vooral jubeljaar-pelgrims op het plein: de Sint-Jan van Lateranen is een van de vier basilieken in Rome. Bij de restauratie van het plein, die 15 miljoen euro heeft gekost, werden onder de stenen van alles ontdekt. Eerst moest wat explosief materiaal uit de Tweede Wereldoorlog worden weggehaald. Daarna stuitte men op resten van de allereerste pauselijke basiliek, die op deze plaats in de derde eeuw is gebouwd – op het gebied van een oude Romeinse familie, de Lateranen. Die resten zijn bestudeerd, in kaart gebracht, en daarna ging het plein weer dicht.
Bij de opening van het plein had burgemeester Gualtieri gezegd dat het er ook ’s avonds zo mooi uitziet. Dat maakte natuurlijk nieuwsgierig. Ik ben zondagavond nog een keer op mijn scooter gestapt om te gaan kijken. Een heldere avond met wat wind: prachtig.
